بخش 2 بهاريهء سال نيكومآل توشقان‌ئيل تركى مطابق با سنهء يك هزار و دويست و چهل و شش هجرى و عزيمت نوّاب نايب السلطنة العليّه عباس ميرزا به كرمان و احضار نوّاب شجاع السلطنه به طهران خسرو سيّاره سپاه و خواجهء هفت بارگاه ، اعنى مهر اضائت دستگاه ، درين سال ميمنت همراه ، بعد از انقضاى هشت ساعت و سه دقيقه از روز دوشنبه ششم شهر شوّال المكرّم سنهء يك‌هزار و دويست و چهل و شش هجرى مطابق با سال فرّخ‌مآل توشقان‌ئيل تركى به بيت الشرف حمل نزول اجلال فرمود « 1 » و داراى فروردين به عزم اقامت گلباران گلشن نهضت فرمود . نوباوگان سرو جويبار از اطراف گلزار روى به دربار داراى بهار آوردند و مباشرين دولت ربيع ، شهزادهء قواى ناميه را به تختگاه گلشن بديع وارد كردند . والىگرى ولايت خاور زمين گلزار به ابر آذار كه نايب سلطان بهار است ، رسيد و از بلبلان تركى زبان شيرين الحان ، شورى عجب در آن عرصهء مينونشان ظاهر گرديد . اميران اهريمن‌تن دى و بهمن كه در قلعه‌جات گلشن پاى به دامن بودند ، از يورش جنود سليمان صبا و رياحين مصرىنژاد يوسف‌لقا ، پاى هزيمت برگشودند . قلعهء كشمر گلشن ، اميرزادهء سرو آزاد را مسخّر گشت و از ظهور التفات داراى بهارش طراوت و خضارت از حدّ درگذشت . خسرو اردىبهشت به تختگاه گلشن رجعت فرمود و داراى هفت اقليم ، اعنى

--> ( 1 ) . مجلس : « نمود »